przestań mi w życiu smęcić,
bo się pokłócimy,
nadal będziesz dookoła mnie się kręcić?
niedługo zobaczymy!
razem, a naprzeciw stajemy
nie pojmujesz, co znaczą moje czyny,
żyć razem jakoś radę dajemy,
nie zrozumiesz o czym są te rymy,
nie zauważyłeś jak wrodzy się stajemy,
nasze relacje pokryły czarne dymy,
jednocześnie, razem, nawzajem mówimy "frajery",
i tak, jesteśmy nimi,
ona miała na imię Rosemary?
nie ważne imię, lecz nasze czyny!
chciałeś zbudować swoje tory,
okaleczyłeś to drzewo,
zerwałeś z niego za dużo kory,
patrzysz w prawo, kłamiesz w lewo,
nie czekam aż usłyszę chociaż "sorry".
od początku byłeś ze mną,
lecz pogubiłeś się,
opuściłeś drogę swą,
powiedziałeś kiedyś już to,
mówiąc to prosto,
ciągnie do tego Cię,
choć nie pamiętasz kto,
z tego nas wyciągnie,
to wiedz nadal jedno,
ja wciąż pamiętam że,
czekamy na swą damę,
ufam że nie musimy godzić się,
by nadal dawać radę!
jeśli to ma tak potoczyć się,
i z Tobą się nie pogodzę,
to proszę Cię,
uwolnij temperament,
wiem że to Cię zmotywuje,
gdy stworzysz tu zamęt,
ja Ci w tym tańcu dorównuję,
i szczęście tylko czuję,
odprawiając ten taniec
robimy to wspólnie,
Tobie też to pasuje,
Każdy z nas osobno, lecz ten sam,
ten los kuje,
Czy to Ty, czy ja,
nikt już tego nie pozna,
to i tak mało da,
choć skończyć to można,
to na nic się zda,
nie opanujesz każdego z osobna,
jest tu osoba potrzebna,
ta konkretna i właściwa,
będzie ta dama, bardzo pomocna,
nasza panna urokliwa,
nie może być wstydliwa,
choć widzisz jednego, jest nas dwóch,
to jest ta natura gorliwa,
spróbuję zrobić ten ruch,
byle to nie był przypał,
to jest mój duch,
to on tak gniewnie słowa sypał,
powiedz mi że jestem zuch,
coś czuję że to będzie wsypa,
nieprzewidziany ruch,
zaraz to będzie stypa.
w jeden tylko sposób dowiem się,
zagłębisz się w to wszystko,
powiem to tylko do Ciebie,
lecz niezbyt szybko,
przygotuj się,
jesteś gotowa?
wiedz że kocham Cię...
...
osłabłaś, przewróciłaś się?
...
