Jestem inny, lecz nic poza tym się nie zmienia

Ludzkie czyny,
To nie rymy.
Ich nie wymażesz,
Coś po nich zostanie.
Jakiś ślad,
Choć minie czasu szmat.
Już wiem,
Ze to nie sen.
Już nie jestem taki sam.
Więcej doświadczenia mam.
Nie jestem już tym,
Co wędruję bez celu,
Ludzi poznaje wciąż wielu,
Lecz wciąż,
Wędruję samemu,
Nie poświęce czasu,
Więcej temu,
Co robiłem przed laty wielu.
Nie znam już tych,
Których kiedyś,
Zaliczałem do grona przyjaciół mych.
Jestem nadal tym,
Co znika w lesie,
Więc spójrz sie za siebie,
Wciąż potrafię,
Przejść niepostrzeżenie,
Obok Ciebie.
Wciąż potrafię,
Zadać cios,
Wciąż poteżny,
Wciąż bezbłędny,
Jestem nadal,
Wielce bezwzględny,
Jestem nadal,
Zwinny gibki,
Nadal szybki,
Wciąż pamiętasz?
To uczucie?
Nagle się opanowujesz,
Wiesz co zrobić,
Wszystko czujesz,
Widac tylko,
Niczym duch,
Już tak cicho suniesz.
Do działania już gotowy,
Wyglądasz jak nowonarodzony!
Jednak...
Nie wrócę więcej do tego fachu,
Nigdy więcej,
Tego strachu.
Wszystko co potrzebuję,
Już mam,
Chyba poradzę,
Sobie w życiu sam,
Nie wrócę,
Z nikim więcej tam,
Nie wrócę,
Także sam.
To jest,
Ruletka przerażenia,
Chyba nie chcesz,
Mieć z nią zbyt wiele do czynienia,
Za wiele do stracenia,
Mej miłości,
Nie oddam,
Od tak,
Od niechcenia,
Zbyt wysoko,
Moje serce,
Ją wycenia.
Nie chcę stracić jej,
Najwiekszej miłosci mej,
Nie zniósłbym,
Rozłąki tej,
Więc powędruję,
W świat jak najdalej,
Więc jak mnie spotkasz,
Na drodze mej,
To stary lepiej wiej.
Bo przecież,
Nie wiesz,
Co się stanie,
Z duszą twą,
Gdy znajdę Cię,
Razem z Furią,
Siostrą kochaną mą,
Nasze siły wspólnie,
Cię rozerwią.
Jednak daleko,
Jest kres podróży
I nikt nie rzuci zwycięzcy róży,
To będzie męką!
Póki się nie uspokoję,
Samotności, przyjaciółce mej,
Powierze problemy moje.